5 միֆ կորոնավիրուսի մասին, որ հանդիպում ենք օնլայն հարթակում

Կորոնավիրուսի համավարակը հանգեցրել է մի շարք ապատեղեկատվության, որի դեմ պայքարել է պետք: Բոլորիս հետ էլ հավանաբար պատահել է, երբ մեր ընկերը, ընտանիքի անդամը կամ գործընկերը կիսվում է կորոնավիրուսի ճգնաժամի մասին այնպիսի տեղեկությամբ, որը չի համապատասխանում իրականությանը: Բայց այդ դեպքում ինչպե՞ս պատասխանել նրանց: Նախ և առաջ՝ հարկավոր է համբերատար ու բարի լինել:

Տանը փակված ժամանակ մենք բոլորս գործ ունենք անընդհատ փոփոխվող և խելահեղ լրատվական հոսքի հետ: Այս ծանր և հաճախ խառնաշփոթ իրավիճակում ապատեղեկատվությունն ու առասպելներն ավելի հեշտ են տարածվում համացանցում և դրանից դուրս, այնպես որ մյուսներին հասկանալն առանցքային է: Այս բլոգում կտեղեկացնենք Եվրոպական միության կողմից մշակված պատասխաններ այդ միֆերին ու ապատեղեկատվությանը:

Համացանցում առավել տարածված 5 միֆերին հակադրվող փաստերն են.

Փաստ 1. Ոչ մի կապ չկա կորոնավիրուսի և 5G տեխնոլոգիայի միջև

ԵՄ-ն սպառողի ամենաբարձր չափանիշներն ունի աշխարհում: 5G ցանցը այդ նույն բարձր չափանիշների վրա է պահվում: Նաև, ԵՄ-ի ազդեցության սահմանները լայն հասարակության համար առնվազն 50 անգամ ավելի ցածր են, քան առողջության վրա հնարավոր ազդեցություն ունենալու գիտական ապացույցները: 5G- ի և COVID-19-ի միջև կապ չկա: Կորոնավիրուսը վիրուս է, որը տարածվում է մեկ անձից մյուսը ՝ օդակաթիլային ճանապարհով՝ փռշտալու, հազալու կամ արտաշնչելու միջոցով:

5G-ն բջջային ցանցի տեխնոլոգիայի նոր սերունդ է, որը փոխանցվում է ոչ իոնացնող ռադիոալիքների միջոցով: Ոչ մի ապացույց չկա, որ 5G-ն վնասակար է մարդկանց առողջության համար: Չինական Վուհան քաղաքում կորոնավիրուսի բռնկումը կապված չէ 5G-ի հետ:

Փաստ 2. Ոչ ոք չի օգտագործում կորոնավիրուսային ճգնաժամը՝ զանգվածային պատվաստումներ պարտադրելու համար

Դժբախտաբար, կորոնավիրուսների դեմ պատվաստումներ կամ բուժում դեռ չկա: Պատվաստումները հանրային առողջության մեծ հաջողություններից են: Ամբողջ աշխարհում յուրաքանչյուր տարի դրանք փրկում են առնվազն 2-3 միլիոն մարդու կյանք:

ԵՄ-ն ակտիվորեն նպաստում է, որ պատվաստանյութերը գործեն, ազդեցություն ունենան, սակայն զանգվածային պատվաստումներ պարտադրելու պլաններ չկան: Մյուս կողմից, շատ մարդիկ ոչ գիտական, հակապատվաստումային պնդումներ են տարածում: Այս պնդումներն ազդում են մյուսների վրա՝ վախ առաջացնելով և դրանով զգալի վնաս հասցնելով հանրային առողջությանը:

Փաստ 3. Ներկայումս կորոնավիրուսի բուժման որևէ միջոց հայտնի չէ

Անծանոթ կամ ոչ հուսալի աղբյուրներից բժշկական խորհրդատվությանը հետևելը կարող է վտանգել ձեր առողջությունը և զրկել մյուսներին իրենց համար անհրաժեշտ դեղամիջոցներից կամ բժշկական սարքավորումներից: Զգուշացեք ցանկացած տեսակի բուժումից, որը մանրակրկիտ փորձարկված, հաստատված և լայն տարածում չունի: Եթե սովորաբար չեք վստահել նման բուժումներին, հիմա էլ մի արեք:

Առողջապահության վերաբերյալ խորհուրդ պետք է ընդունել միայն հուսալի և վստահելի աղբյուրներից, ինչպիսիք են հանրային առողջապահության ազգային մարմինները, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը (ԱՀԿ) կամ Հիվանդությունների կանխարգելման և վերահսկման եվրոպական կենտրոնը (ECDC): Սոց.ցանցերում վիրուսի բուժման վերաբերյալ ձեր հանդիպած ցանկացած տեղեկություն տարածելուց առաջ լավ մտածեք և համոզվեք, որ տվյալ տեղեկությունը վստահելի աղբյուրներից է: Այս ճգնաժամը բոլորիս է վերաբերում, ուստի չպետք է խաբնվենք կեղծ տեղեկատվությանը:

Փաստ 4. Դիմակները լրացնում են այլ կանխարգելիչ միջոցներին, դրանք պետք է ճիշտ օգտագործել և ճիշտ դեն նետել

Մենք բոլորս ցանկանում ենք ցանկացած ձևով պաշտպանվել կորոնավիրուսից, իսկ դիմակները ճիշտ օգտագործելու դեպքում կարող են օգնել այս համաճարակի ընթացքում մեզ ապահով և առողջ մնալ: Հասարակության մեջ դիմակ կրելն առաջին հերթին համերաշխության ակտ է: Եթե ​​դուք վարակված եք, բայց չունեք ախտանիշներ, դիմակը կարող է պաշտպանել մյուսներին:

Մենք չպետք է թույլ տանք, որ դիմակների օգտագործումը մեզ կեղծ անվտանգության զգացողություն հաղորդի. դրանք պետք է դիտարկվեն զուտ որպես կանխարգելիչ միջոց՝ ձեռքերը հաճախակի լվանալու և ֆիզիկական հեռավորություն պահպանելու հետ մեկտեղ: Դիմակների պատշաճ օգտագործումը և դեն նետելը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ ոչ պատշաճ պրակտիկան կարող է հանգեցնել վարակի ավելի բարձր մակարդակի: Պետք է միշտ հետևել առողջապահության ազգային մարմնի խորհուրդներին, որոնք կարող են փոխվել իրավիճակի զարգացման և նոր գիտական ​​ապացույցների մատչելիության պայմաններում:

Փաստ 5. COVID-19-ը բնական կենդանական ծագում ունի, դրա բռնկումը արհեստածին չէ

Ճգնաժամի պայմաններում առավել քան երբևէ անհրաժեշտ է համերաշխ աշխատել աշխարհի տարբեր երկրների հետ՝ կորոնավիրուսի դեմ պայքարելու համար: Այս վիրուսի առաջացման վերաբերյալ ապատեղեկատվությունը կարող է հեշտությամբ վնասել միջազգային աջակցության կարևոր ցանցերը և, իր հերթին՝ շատ մարդկանց կյանքը վտանգի ենթարկել: Մենք պետք է համագործակցենք միմյանց հետ և ընդունենք, որ առայժմ որևէ ապացույց չկա, որ կորոնավիրուսն արհեստածին է:

COVID տեսակի վիրուսներն առաջացնում են շնչառական հիվանդություններ և կենդանիներից կարող են փոխանցվել մարդկանց: Ենթադրվում է, որ կորոնավիրուսի ներկայիս տեսակը մարդկանց է փոխանցվել ծովամթերքների շուկայում՝ Չինաստան Վուհան քաղաքում, որտեղ վիրուսի մասին առաջին անգամ զեկուցվել է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը 2019թ.դեկտեմբերի 31-ին: Ճիշտ է՝ վիրուսի առաջացման վերաբերյալ բազմաթիվ անպատասխան հարցեր կան, սակայն մենք պետք է հասկանանք, որ այս հիվանդության համար մյուսներին մեղադրելը չի ​​բարելավի իրավիճակը.միայն համատեղ ջանքերով է հնարավոր հաղթահարել այս վիրուսը:

Նյութի աղբյուրը՝ https://ec.europa.eu/

3 պարզ քայլ 30 վրկ-ում անհանգստության նոպան դադարեցնելու համար. Վիկտորիա Տեր-Նիկողոսյան

Մտահոգությունները, նյարդայնությունը և նույնիսկ անհանգստության զգացողությունները կյանքի նորմալ մասն են կազմում և գործում են որպես մեր մարմնի վաղ նախազգուշացման մեխանիզմ ՝ մեզ պաշտպանելու համար: Երբևէ լսե՞լ եք. «Հարցազրույցից առաջ անհանգիստ էի», կամ «Քննությունից առաջ խուճապի էի մատնվել» կամ «Անհանգստությանս պատճառով չէի կարող խոսել նրա հետ» արտահայտությունները: Ավելի ու ավելի շատ մարդիկ օգտագործում են անհանգստության և խուճապի նոպա բառերը ՝ նկարագրելու մարմնի ամենօրյա արձագանքները սթրեսին: Բայց անհանգստության այս տեսակները տարածված են մարդկանց մեջ և հաճախ հայտնի են որպես ամենօրյա կամ նորմալ անհանգստություն, որը նույնը չէ, ինչ անհանգստության խանգարումը: Ինչևէ, երբ անհանգստության պատասխանները դառնում են ինտենսիվ, չափազանց և վերահսկողությունից դուրս, դրանք դրսևորվում են որպես անհանգստության խանգարում:

Ո՞րն է տարբերությունը նորմալ անհանգստության և անհանգստության խանգարման միջև: Դա կախված է ախտանիշների հաճախականությունից, ինտենսիվությունից և տևողությունից, և շատ անգամ մարդու համար դժվար է տեսնել տարբերությունը:

Անհանգստության ու խուճապի նոպաները սուր վախի, գրգռվածության կամ նյարդայնության մտավոր վիճակներ են: Ֆիզիկապես զգացվում են հետևյալ կերպ (բայց չեն սահմանափակվում միայն այդքանով).

  • կրծքավանդակի ցավ
  • դող/ցնցումներ
  • շնչելու և խոսելու դժվարություն
  • սրտի արագ աշխատանք
  • գլխապտույտ
  • թակարդում հայտնված լինելու զգացողություն
  • քրտնարտադրություն
  • գլխացավ
  • ականջներում ծակծկոցի զգացողություն
  • զուգարանից հաճախակի օգտվելու ցանկություն
  • կենտրոնանալու դժվարություն

Շատ անգամ, երբ այս ախտանիշներն անմիջապես չեն անհետանում, ավելի շատ ժամանակ եք ծախսում տառապելու, քան ապրելու և ձեր կյանքը վայելելու վրա: Դեղամիջոցները կարող են թեթևացնել ձեր վիճակը, սակայն դրանք ժամանակավոր լուծում են, մինչև որ սովորեք դադարեցնել, ապա նաև՝ կանխել ձեր անհանգստության և խուճապի նոպաները:

Անհանգստության և խուճապի նոպաների հետ կապված ամենամեծ միֆն այն է, որ ձեզ թվում է, թե դրանց պատճառը ուրիշ տեղից է, արտաքին աշխարհից, ձեզ համար անհայտ: Սակայն իրականում ոչ մի առեղծված էլ չկա: Շատ դեպքերում անհանգստությունը ձեր մարմնի պատասխանն է ձեր մտքերին, երբ մտածում եք սպասվող որևէ իրադարձության մասին, որը կարող է վատ ընթանալ: Եթե դուք խրվում եք այդ մտքերի մեջ՝ առանց որևէ լուծում տեսնելու կամ դրական մտքերով ընդմիջվելու, ապա ձեր մարմինն արտադրում է հորմոնները՝ հայտնի որպես «կռվիր կամ փախչիր» (fight-or-flight) , ինչը դրսևորում է անհանգստության կամ խուճապի նոպաների ախտանիշներով: Նույն գործընթացը կարող է տեղի ունենալ, երբ հիշում եք որևէ սարսափելի դեպք:

Կենսաբանական պատասխաններն այն բանալիներն են, որ օգնում են հասկանալ, թե ինչ է կատարվում ձեզ հետ և հաղթահարել անհանգստության և խուճապի նոպաները: Ձեր մտքերը մեծ դեր ունեն այս ամենի մեջ: Երբ հասկանաք, որ հենց ձեր մտքերն են ստեղծում այդ նոպաները, կկարողանաք հաղթահարել դրանք: Դու՛ք եք ձեր անհանսգտությունը ստեղծողը, իսկ դա նշանակում է, որ հենց դուք էլ կարող եք կառավարել այն:

Անհանգստության և խուճապի նոպաները դադարեցնելու 3 քայլ

Քայլ 1

Առաջին քայլը ձեր մտքերը փոխելն է: Սա ձեր հաջողության 50%-ն է կազմում, եթե ոչ ամբողջը: Անհանգստության ու խուճապի նոպաներից անմիջապես առաջ դուք պատկերացնում եք (կամ հիշում նախորդ փորձից), որ ինչ-որ վատ բան է տեղի ունենալու: Երբ անում եք դա, ձեր մարմինն անցնում է վախի ռեժիմի և արտադրում սթրեսի հորմոն՝ օգնելով պաշտպանել ինքներդ ձեզ:

Մեր անգիտակցականը չի տարբերում երևակայական և իրական իրադարձությունները: Մենք կարող ենք վախեցնել ինքներս մեզ մեր գլխում ծագած մտացածին պատկերներով: Պատահել է, չէ՞: Քանի՞ անգամ եք վախեցնող իրավիճակի մասին մտածել և անհարմարություն ու անգամ վախ զգացել: Ձեր վառ երևակայությունը իրական դեպքերին համարժեք դեպքեր ստեղծելու կարողություն ունի, որն էլ հանգեցնում է անհանգստության նոպայի:

Վատ բաներ մտածելու կամ հիշելու փոխարեն սկսեք մտածել, թե ինչպես եք ուզում գործել ու ինչպես զգալ գալիք իրավիճակում: Դա կլինի ձեր առաջին քայլը դեպի անձնական ազատություն: Վերջինս ցանկացած իրավիճակում ձեր ուզած ձևով գործելու և զգալու ազատությունն է:

«Ուզում եմ, որ այս խուճապի նոպան վերջանա» կամ «Չեմ պատրաստվում խուճապի մատնվել».նման մտքերը նոպան դադարեցնելու փորձեր են: Ի՞նչ պատկերներ են դրանք ստեղծում ձեր մտքում: Իրականում հենց դրանք են ստեղծում խուճապի նոպա: Ավելի նախընտրելի է ասել «Ուզում եմ հանգստանալ» կամ «Ի՞նչ անել հանգիստ և ուրախ մնալու համար» կամ «Ինձ հանգիստ ու կենտրոնացած եմ պահելու»: Նման արտահատյտությունները ձեր մտքում ստեղծում են թուլացում ու լարվածության նվազում:

Այսպիսով՝ ձեր մտքերը փոխելն ազդում է ձեր օրգանիզմի հորմոնային բաղադրության վրա և օգնում ձեզ այլ կերպ զգալ: Պարզապես հիշեք, որ «ոչ մի խուճապ» և «ոչ մի անհանգստություն» մտքերը պետք է փոխարինել «հանգստություն» բառով:

Քայլ 2

Ձեր մտքերը ձեր ուզած ձևով փոխելուց հետո պիտի ուշադրություն դարձնեք ձեր շնչառությանը: Շնչառությունը մեծ ազդեցություն ունի մեր ինքնազգացողության վրա, որովհետև այն կարող է հեշտությամբ փոխել մեր մարմնի նյարդաքիմիական «կոկտեյլը» և ստիպել մեզ այլ կերպ զգալ: Շատ անգամ անհանգստության ու խուճապի նոպաների ժամանակ մեր շնչառությունն արագանում է, և այդ փոփոխությունը հանգեցնում է մեր մարմնի նյարդաքիմիական կազմության փոփոխության՝ արտադրելով սթրեսի հորմոններ՝ տագնապալի իրավիճակը հաղթահարելու համար: Երբ այդ տագնապալի իրավիճակը մտացածին է, և այն դադարեցնելու միջոցներ չկան, հայտնվում ենք անհանգստության մեջ:

Գործընթացը վերահսկելու համար անհրաժեշտ է դանդաղեցնել ձեր շնչառության տեմպը և հասցնել նորմալ վիճակի: Հետևյալ վարժությունը կօգնի ձեզ թուլանալ և արագ վերականգնել ձեր նորմալ շնչառությունը.

Նայեք ձախ, քթով օդ շնչեք և մտքում 6 թվից հետհաշվարկ արեք:
• Շունչը պահեք, ձեր դիմացը նայեք, 7-ից հետհաշվարկ արեք:
Նայեք աջ, բերանով ամբողջությամբ արտաշնչեք, 8-ից հետհաշվարկ արեք:

Ձախ, դիմացը կամ աջ նայելիս կարող եք կամ գլուխը թեքել, կամ էլ այն ուղիղ պահել և աչքերը շարժել.ընտրեք ձեզ հարմար տարբերակը:

Կրկնեք այնքան, մինչև որ լիովին հանգստանաք և պատրաստ լինեք հաջորդ քայլին: Սովորաբար 1-4 անգամ անելուց հետո սկսում եք հանգստություն զգալ:

Քայլ 3

Երրորդ քայլում երկու տարբեր տեխնիկաներ են կիրառվում՝ ձեր վիճակը փոխելու համար.

1)Արագ քայլք կամ մարմնի ինտենսիվ շարժում, ինչպես օրինակ, ցատկ, թևերի շարժում, որոնք արագացնում են սրտի աշխատանքը: Երբ ձեր սրտի աշխատանքն արագանում է, մարմինը սկսկում է էնդորֆին, ադրենալին, սերատոնին և դոֆամին արտադրել և փոխել ձեր մարմնի կենսաքիմիական բաղադրությունը: Այս հորմոնները սկսում են միասին գործել՝ օգնելով ձեզ հանգստանալ էմոցիաներից ու լավ զգալ:

2)Քայլելիս կամ ցատկելիս էլ ավելի թուլացած կզգաք, եթե լայն ժպտաք: Փորձեք մի քանի անգամ ժպտալ, ապա հանգիստ թողնել ձեր դիմային մկանները: Երբ մենք ժպտում ենք, արտադրվում են երջանկության նույն հորմոնները՝ ադրենալին, սերատոնին և դոֆամին: Դրանք ոչ միայն թուլացնում են մեր մարմինը, այլև իջեցնում սրտի աշխատանքի տեմպն ու արյան ճնշումը:

Ինչու՞ է դա տեղի ունենում: Երջանկության հորմոններ արտադրող գեղձերը գտնվում են ժպիտի մկանները կարգավորող գեղձի մոտ: Երբ երջանիկ եք ինչ-ինչ պատճառներով, չեք կարողանում չժպտալ: Սա գործում է նաև հակառակ ուղղությամբ: Այսպիսով, երբ ձեր շրթունքների անկյունները բարձրանում են վեր, դուք արտադրում եք երջանկության հորմոններ և ձեզ լավ եք զգում:

Մեզ թվում է, թե մենք բարդ էակներ ենք, բայց շատ ժամանակ մեր մարմինը մեխանիկորեն է գործում: Եթե ժպտալու պատճառ չկա և դուք ժպիտ եք կեղծում, ապա սկսում եք առանց պատճառի ձեզ լավ զգալ: Իսկ ինչու՞ չանել դա:

Հեղինակի մասին

Վիկտորիա Տեր-Նիկողոսյանը միջազգային ճանաչում ունեցող անհատական և պրոֆեսիոնալ զարգացման խորհրդատու/մարզիչ է և հեղինակ: Նրա օգնությամբ հազարավոր մարդկանց հաջողվել է բացահայտել իրենց պոտենցիալը, խթանել սեփական ստեղծարարությունը և շատ արագ արդյունքների հասնել իրենց պրոֆեսիոնալ և անձնական կյանքում: Վիկտորիան աշխատում է զանազան կազմակերպությունների և անհատների հետ, ինչպես նաև ընտանեկան բռնությունից տուժած և ապաստարաններում գտնվող կանանց հետ՝ օգնելով նրանց հաղթահարել իրենց սթրեսն ու առաջ շարժվել:

Այս հոդվածը հեղինակի գրքի ամփոփ տարբերակն էր, իսկ գրքի ամբողջական էլեկտրոնային (անվճար) տարբերակն անգլերեն լեզվով կարող եք ձեռք բերել այստեղ:

Հեղինակի կոնտակտային տվյալները՝

Բարօրության ֆինանսավորումը ներդրում է սոցիալական փոփոխության մեջ

Հոգեկան առողջությունը շարունակում է խարան մնալ, և դրա մասին խոսելիս այն կապում են անհատի ու անձնական մակարդակի հետ և ոչ թե դիտարկում որպես մի խնդիր, որը կարելի է լուծել կազմակերպության մակարդակով: Արդյունքում, թեև մենք հասկանում ենք, որ անհատի բարօրության և փոփոխություն անելու նրա կարողության միջև ուղիղ կապ կա, սակայն բաց ենք թողնում համակարգեր ու կառույցներ ստեծելու հնարավորությունը, որոնք կբարելավեն անհատի հոգեկան ու ֆիզիկական առողջությունը:

Սոցիալական ազդեցության տարածքում սրա պատճառը մասամբ նաև այն սխալ պատկերացումն է, որ սոցիալական փոփոխության ուղղությամբ աշխատող մարդիկ ունեն, քանզի նրանք առաջնորդվում են «ավելի բարձր նպատակով»: Երբ սրան գումարվում է սահմանափակ ռեսուրսներով միջավայրը, արդյունքում բացասական փոփոխության են ենթարկվում աշխատաժամերի, վճարովի արձակուրդի կամ բարօրության այլ բաղադրիչների վերաբերյալ քաղաքականությունները:

Գնալով ավելի շատ դոնորներ են սկսում հետաքրքրվել, թե ինչ տեսակի աջակցության կարիք ունեն իրենց գործընկեր կազմակերպությունները: Իսկ դա նշանակում է, որ փոխվում են դասական ֆիլանթրոպիայի նրանց սկզբունքները: Որպես ֆիլանթրոպ համայնք՝ մենք պետք է հասկանանք, թե ինչու է կարևոր բարօրության մեջ ակտիվ ու միտումնավոր ներդրում անելը կազմակերպության մակարդակում, որը տարբեր մոտեցում է պահանջում:

Հոգեկան առողջությունը սերտորեն կապված է կառուցվածքային անհավասարությունների հետ, ինչպես նաև այն ամենօրյա միջավայրային ու հասարակական սթրեսածին գործոնների հետ, որոնց բախվում են մարդիկ: Իրենց քաղաքականությունները ձևավորելիս կազմակերպությունները պետք է հաշվի առնեն սա, ուսումնասիրեն այն միջավայրը, որում ներդրում են անում:

Մի քանի խորհուրդ այս առումով.

1)Գործընկեր կազմակերպության հետ դիտարկեք խնդրի բոլոր կողմերը

Քանի որ իշխանության հստակ դինամիկա կա հովանավորների ու դրամաշնորհի համար դիմող կազմակերպությունների միջև, հարկավոր է փնտրել ուղիներ, որոնք կնվազեցնեն սթրեսածին հանգամանքները և ավելի արդյունավետ կդարձնեն համագործակցությունը:

Դրամաշնորհի հայտի փուլում

Ծրագիր-առաջարկ գրելը կարող է շատ սթրեսային լինել, իսկ կառուցվածքի, բաղադրիչների և ձևաչափերի հետ կապված խիստ կանոնները կազմակերպությունների համար կարող են շատ դժվար լինել: Այս առումով մեծ քայլ կլինի կազմակերպություններին ճկունության ազատություն տալ ձևաչափի, մանրամասների, բյուջեի կազմման և մնացած հարցերում: Օրինակ, դոնորները կարող են թույլատրել հկ-ներին օգտագործել մեկ այլ դոնորի դիմելիս կիրառած ձևաչափը: Սա կօգնի կազմակերպությանը ժամանակ խնայել և խուսափել սթրեսից:

Գնահատման գործընթացի և ժամկետների թափանցիկությունը նույնպես կարևոր գործոն է, որը նվազեցնում է առաջարկի պլանավորման և հովանավորություն ստանալու հավանականության շուրջ մտահոգությունները: Նմանապես, հարկավոր է աշխատանք տանել նաև առաջարկի/ծրագրի մերժումը հաղորդելիս ու հստակ նշել դրա պատճառները:

Ծրագրի ձևավորման և գնահատման ընթացքում

Երբ հերթը հասնում է ծրագրի ձևավորմանը, որպես հովանավորներ մենք պետք է փորձենք հիշել այն փաստը, որ մեր արած յուրաքանչյուր առաջարկ՝ անգամ բանակցությունից դուրս, դիտվում է որպես իշխող կողմի առաջարկ: Այս փաստը գիտակցելը թույլ կտա մեզ ավելի ուշադիր լինել մեր արած առաջարկությունների հարցում: Պետք է ընդունել, որ մեր գործընկերներն իրենց ոլորտի մասնագետներն են և իրենց գործը լավ գիտեն:

Նմանապես, երբ խոսքը ծրագրերի մոնիթորինգի և գնահատման մասին է, եկեք մտածենք, թե ինչ կարող ենք անել ուժերի հավասարակշռության ուղղությամբ: Որպես հովանավորներ՝ մենք հակված ենք կենտրոնանալ ցուցիչների վրա.դա իհարկե փոխել հնարավոր չէ, բայց կարող ենք մտածել՝ արդյոք այդ ցուցիչները կառուցում ենք մեր գործընկեր կազմակերպության հետ համագործակցությամբ, ի՞նչ հաճախականությամբ ենք վերանայում դրանք, արդյոք կարող ենք անհրաժեշության դեպքում փոփոխություններ անել:

Ընթացիկ հաղորդակցության համար

Բաց հաղորդակցությունը և գործընկերներին հարցեր տալու համար անհրաժեշտ տարածք տրամադրելը կարող է ժամանակատար թվալ, բայց այն նպաստում է վստահության ու հարմարավետության կառուցմանը:

Կազմակերպությունները, որոնց հետ մենք աշխատում ենք, միատարր չեն, ուստի նրանց հետ հաղորդակցվելու հստակ ժամանակացույց սահմանելու փոխարեն լավ կլինի ավելի ճկուն մոտեցում ցուցաբերել: Տարբեր հկ-ների հետ հաղորդակցության ձևերն ու հաճախականությունը կարող են տարբեր լինել: Օրինակ, մի գործընկերը կարող է ավելի հարմար գտնել էլ.փոստով հաղորդակցությունը, իսկ մյուսը՝ հեռախոսով: Սա մտքում ունենալով և ըստ դրա հաղորդակցվելով՝ մենք կազմակերպությանը պահում ենք իր հարմարավետության գոտում (comfort zone):

2)Ուղղակիորեն հովանավորեք բարօրությունը

Ինքնախնամքի և բարօրության համար նախատեսված դրամաշնորհներ հատկացնելը խոսում է այն մասին, որ դա ձեզ համար առաջնահերթություն է: Հկ-ները դա դիտարկում են որպես հնարավորություն ներդրում անելու իրենց աշխատողների բարօրության մեջ:

Նման ռեսուրսներ հատկացնելիս պետք է հնարավորինս ճկուն լինել: Թույլ տվել կազմակերպություններին ու անհատներին օգտագործել դրանք ըստ պահանջի, օրինակ, ինքնախնամքի համար, թիմբիլդինգի կամ էքսկուրսիաների համար և այլն: Թիմերի համար կարևոր են նաև թերապիաներն ու անհատական խորհրդատվությունները: Երիտասարդ կամ նոր գործընկերներն էլ կարող են ակադեմիական կուրսերի կամ վորքշոփների կարիք ունենալ: Պետք է հնարավորություն տալ նրանց ընտրել իրենց համապատասխան միջոցը:

3)Հիշեք, որ քաղաքականություն մշակելն անվճար է

Մարդիկ ենթադրում են, որ հոգեկան առողջության ու բարօրության մեջ ներդրում անելը շատ թանկ արժե, սակայն քաղաքականություն մշակելը բարձր գին չունի: Որպես դոնորներ՝ մենք կարող ենք աշխատել գործընկեր կազմակերպությունների հետ և միասին քաղաքականություն մշակել, որը կհամապատասխանի մեր կարիքներին ու թանկ չի արժենա.

  • Սեռական ոտնձգության ու հակախտրականության խիստ քաղաքականություն
  • Բացի հիվանդության արձակուրդից՝ նաև հոգեկան առողջության համար նախատեսված արձակուրդ
  • Ապահովագրության տրամադրում, օրինակ, խմբային ապահովագրության քաղաքականություն գործընկեր կազմակերպությունների համար

Սակայն պարզապես մշակած քաղաքականություն ունենալը բավարար չէ: Մենք պետք է ուշադիր զննենք դա: Օրինակ, սեռական ոտնձգության դեմ ուղված քաղաքականությունների մեծ մասը կենտրոնացած է հետերոսեքսուալության շուրջ՝ դուրս թողնելով ԼԳԲՏՔ+ աշխատողներին: Կամ, օրինակ, գրավոր զեկույցների պահանջը դժվար իրագործելի է դիսլեքսիա ունեցող անձի համար: Նույն կերպ, կազմակերպություններն իրենց հակախտրականության քաղաքականություններից դուրս են թողնում տարբեր կաստաների կամ կրոնների անձանց:

Վերջապես, պետք է դիտարկենք մեր արած գործը՝ համոզվելու համար, որ բարօրության մեր քաղաքականություններն ընդգրկում են բոլորին՝ և՛ առաջնագծի աշխատողին, և՛ կամավորին, և՛ կես դրույքով աշխատողին: Նույնը կարող ենք պահանջել նաև գործընկեր կազմակերպությունից, եթե մենք ինքներս հետևենք այդ սկզբունքին:

Փոխել բարօրության մասին պատկերացումները

Համավարակի շրջանում ավելի շատ ենք լսում խոսակցություններ հոգեկան առողջության մասին, մասնավորապես՝ անհանգստություն, վախ և տագնապի: Սա մեծամասամբ անհատական մակարդակում է արվում, այսինքն՝ մարդիկ մտածում են, թե ինչպես պիտի պահպանեն իրենց հոգեկան առողջությունը, ինչ միջոցներով հաղթահարեն սթրեսը և այլն: Ու սա ի հեճուկս այն փաստի, որ հոգեկան առողջությունն ամբողջովին անհատական բան չէ.մարդիկ տեղաշարժի սահմանափակման հետ են բախվում, որը արտաքին աշխարհի հետ է կապված:

Այժմ առավել քան երբևէ հոգեկան առողջության և բարօրության մասին մեր պատկերացումները պետք է հարցականի տակ դնենք: Սրանք անհատական կամ անձակենտրոն հարցեր չեն, այլ համակարգային և կառուցվածքային անհավասարությունից բխող հարցեր, որոնք ազդում են անհատների ու համայնքների վրա: Դրանց մարտահրավեր նետելը նշանակում է ճանապարհ հարթել սոցիալական փոփոխության համար, որը կարևոր է ներառական ապագա կառուցելու համար:

Նյութի աղբյուրը՝ idronline.org

Ինքնախնամք. ինչու՞ է այն կարևոր, ինչպե՞ս իրագործել

Ամբողջական լինելը և առաջին հերթին սեփական էմոցիոնալ ու ֆիզիկական կարիքները հոգալը միակ միջոցն է՝ կառուցելու մեր երազած աշխարհը:

Կրկնեք հետևյալ արտահայտությունը.«Ավելի լավ աշխարհը սկսվում է իմ լավագույն տարբերակից/եսից»:

Մի փոքր եսակենտրոն է հնչում, չէ՞: Բայց մի պահ մտածեք այդ զգացողության մասին: Թույլ տվեք, որ այն հարմարավետ տեղավորվի ձեր մեջ: Որովհետև այժմ ձեզ տալու ենք հուշումներ, թե ինչպես սեփական առողջությունն ու բարեկեցությունը կարող են հանգեցնել ավելի լավ աշխարհի:

Ին-քնա-խը-նամք: Բարձրաձայն արտաբերեք այս բառը:

Ի՞նչ է ինքնախնամքը (self-care)

Ինքնախնամք նշանակում է ինքդ քեզ հարցնել, թե ինչի կարիք ունես, և անկեղծ պատասխան ստանալով՝ հետևել դրան: Ինքնախնամքը կարող է լինել պարզագույն գործողություն, ինչպես օրինակ, աշխատանքային օրերին վաղ անկողին մտնելը, կամ ավելի բարդ գործողություն, ինչպես օրինակ, դիտարկել քեզ համար քո իսկ ստեղծած սովորույթները և վերլուծել դրանց երկարատև ազդեցությունը:

Ինքնախնամքը շատ կարևոր է, դրա կարիքը բոլորս ունենք: Եթե դուք սոցիալապես գիտակից անձնավորություն եք կամ պարզապես իրազեկ քաղաքացի և անցել եք սթրեսի, տրավմայի և հոգեկան ու ֆիզիկական գերհոգնածության միջով, ժամանակն է համախմբելու ձեր շրջապատին և հայտարարելու ինքնախնամքի տարի, որպեսզի կարողանաք շարունակել արդյունավետ աշխատել և մասնակցել ժողովրդավարության կառուցմանը:

Ինքնախնամքը սիրո ռադիկալ գործողություն է

Մեր երազած աշխարհը մենք ստեղծում ենք սիրո սերմեր ցանելով: Իսկ դա կարող ենք անել, եթե այդ սերմերին ավելացնենք նաև սեփական անձի հանդեպ սերը: Ինքնախնամքը սիրո ռադիկալ գործողություն է, որը մեծացնում է աշխարհի վրա ազդեցության ձեր ընդունակությունը: Սակայն ինքնախնամքը տարբեր մարդկանց համար տարբեր բան է նշանակում: Դա նրա ամենակարևոր հատկանիշներից է:

Ինքնախնամքը բարելավում է մեր էմոցիոնալ ու ֆիզիկական առողջությունը, օգնում ճկունության հասնել, ճանապարհ հարթում քեզ շրջապատող աշխարհում բարի, կարեկից ներգրավվածության համար: Այն ոչ միշտ է զվարճալի, երբեմն կարող է ձանձրալի ու շատ ծանր լինել: Ինքնախնամքին առաջնահերթություն տալով`դուք որոշում եք կայացնում սնուցել ձեր էության հիմքը, արթնացնել ձեր հումանիստական զգացումները, համայնքի և ձեր առջև պատասխանատվությունը և ըմբռնումով մոտենալ քաղաքական պառակտումներին՝ ապագան ավելի լավը դարձնելու նպատակով: Պատրա՞ստ եք:

Ինքնախնամքի 5 կանոն քաղաքականությամբ «լցված» ժամանակների համար

1)Ձեր «եսը» ձեզանից ավելի մեծ է

Ինքնախնամքը կարող է մեղքի զգացում առաջացնել, քանի որ այն հակասում է այն ամենին, ինչը մեզ սովորեցրել են լավ մարդ լինելու մասին: Ինքնախնամք նշանակում է ինքներս մեզ առաջին տեղում դնել, իսկ մեզ սովորեցրել են, որ դա սխալ է ու եսասիրական: Իսկական փոփոխություն անողները տառապում են ու փորձությունների միջոցվ անցնում, չէ՞: Գանդի, Նելսոն Մանդելա, Մարտին Լութեր Քինգ կրտսեր, Մալալա՝ այս անհատների անունը կապված է ինքնազոհաբերության ու տառապանքի հետ: Մարտին Լութեր Քինգ կրտսերը ինքնախնամքի ժամանակ չունե՛ր:

Ինքնախնամքի «ինքնա» բաղադրիչը բացասական կոննոտացիա ունի այս կոնտեքստում, որովհետև այն ենթադրում է, որ խոսքը միայն քո մասին է: Սակայն հարկավոր է ընդլայնել «ինքնա» բառի վերաբերյալ մեր տեսակետը և դրանում ընդգրկել ամբողջ բնական աշխարհը՝ մեր ընտանիքները, մեր համայնքները: Երբ մենք ինքնախնամք ենք անում, դրանով մենք արժևորում ենք մյուսների հետ շփումը.մենք պաշտպանում ենք մեզ շրջապատող աշխարհը: Պատկերացրեք, թե ինչ հզոր փոփոխություն տեղի կունենար, եթե բոլորն այդպես մտածեին ու գործեին:

Ինքնախնամքն արժանիք չէ: Այն միջոց է, որը քո աշխատանքը համահունչ է դարձնում այս աշխարհում քո ունեցած նպատակներին:

2)Ինքնախնամքը ներառական է

Ինքնախնամքի հետ կապված խնդիրներից մեկն այն է, որ այն դիտարկում են հիմնականում որպես սպիտակամորթ և հարուստ կանանց համար նախատեսված առավելություն: Այն կապում են իրեր գնելու և շռայլ ու թեթևամիտ ծառայություններ ստանալու հետ: Դա է պատճառը նաև, որ ինքնախնամքը դիտվում է որպես «հազվադեպ» պրակտիկա:

Բայց եկեք պարզաբանենք.ինքնախնամքը բոլորի համար է՝ տղամարդկանց, փոքրամասնությունների, սևամորթների ու այն անձանց համար, ովքեր հազիվ են ծայրը ծայրին հասցնում:

Ինքնախնամքը հավաքական նպատակ է, ոչ թե վաճառքի ապրանք: Հավաքական հաջողության հասնելու համար ինքնախնամք կոչվող էական պարադիգմի/հարացույցի տեղաշարժ պիտի լինի: Բոլորի համար ազատության ու արդարաության կհասնենք միայն այն դեպքում, երբ այն կազմակերպությունները, որոնց մենք աջակցում ենք, մեր ժամանակն ու գումարը տրամադրում, որոնք ղեկավարում ենք, սկսեն ինքնախնամքը տեսնել որպես հիմնասյուն, ոչ թե որպես ճոխություն: Կյանքի, ազատության ու երջանկության մեր անօտարելի իրավունքներին կհասնենք միայն այն ժամանակ, երբ ամեն մեկս իր վրա վերցնի սեփական պատասխանատվությունը:

3)Ինքնախնամքը ինքն իրենով տարվելը չէ

Ո՞րն է ինքն իրենով տարվելու և ինքնախնամքի միջև տարբերությունը: Ինքներդ ձեզ հարցրեք՝ արդյոք ձեր արած քայլը/գործողությունը խնդրի արագ լուծում է, թե մի բան, որն իրապես ծառայում է ձեզ: Այդ արագ լուծումը երկարաժամկետ օգուտներ ունի՞, թե՞ պոտենցիալ վնաս է: Իսկ հետո, երբ հասկանաք, թե ինչն է իրապես ծառայում ձեզ, հաղթահարեք դա անելիս ունեցած մեղքի զգացումը: Ճշմարտությունն այն է, որ ձեզ իրապես ծառայող բան անելը եսասիրական քայլ չէ, հակառակը, դրանով դուք դառնում եք ավելի ակտիվ ու եռանդուն անձնավորություն:

4)Ինքնախնամքն աշխատատար է

Ինքնախնամքը կարող է իսկապես դժվար լինել, քանի որ այն երկարաժամկետ գործողություն է: Հեգնական է այն, որ այդպիսին է նաև քաղաքական ու սոցիալական արդարության հասնելու մեր պայքար: Բոլորս էլ գիտենք, որ բնապատկերները հազվադեպ (կամ ընդհանրապես չեն) են փոխվում մի գիշերվա ընթացքում, բայց չենք գիտակցում, որ նույնը վերաբերում է նաև բարօրությանը: Մեզ համար շատ ավելի հեշտ է որոշումներ կայացնել, որոնք տվյալ պահին ճիշտ են թվում (արագ լուծումներ), քան սովորեցնել ինքներս մեզ ընդունել այնպիսի որոշումներ, որոնք հիմա կարող են չգործել, բայց ավելի ուշ շատ ավելի ճիշտ թվան:

Մի քանի օրինակ, թե ինչպես կարող է ինքնախնամքը մեզ կարգապահություն սովորեցնել.

  • «Գահերի խաղի» կամ մեկ այլ սերիալի միայն մեկ սերիան նայել և ժամանակին անկողին մտնել՝ լիակատար քուն առնելու ու հանգստանալու համար:
  • Ոչ միշտ կարիք զգալ ընթրիքին խմելու կամ «ոչ» ասել հավաքույթի ժամանակ առաջարկվող երկրորդ բաժակին:
  • Սովորել «ոչ» ասել այն դեպքերում, երբ չես ուզում կամ չես կարող որևէ բան անել:
  • Վաղ արթնանալ՝ մեդիտացիա անելու, գիրք կարդալու կամ մարմնամարզությամբ զբաղվելու համար:

5)Ինքնախնամքը բոլորի համար նույնը չէ

Եթե մտածում եք, որ պիտի սկսեք հրաժարվել ձեր վատ սովորությունների մեծ մասից, որպեսզի կարողանակ իրապես նվիրվել ձեր ինքնախնամքին, ապա ճիշտ եք: Եթե այս աշխարհում մեր արած գործը մեզանից մեծ է, պիտի հստակ սահմաններ դնենք, որոնք կօգնեն ապահովել մեր ֆիզիկական, հոգեկան և մտավոր երկարաժամկետ առողջությունը: Եթե այնպիսի բան եք անում, որը ստիպում է ձեզ մտածել՝ «Իսկապես պիտի դադարեմ անել սա», ապա լավ կլինի հետևեք ձեր խորհրդին: (Հիշեք, որ ինքնախնամքը դժվար բան է:)

Սա չի նշանակում, թե չկան քմահաճույքներ, որոնք կարող ենք վայելել: Սրանք այն փոքր քայլերն են, որ օգնում են մեզ վերականգնել մեր կյանքի հավասարակշռությունը և երջանիկ ու ուրախ զգալ մեզ: Այդպիսին կարող է լինել, օրինակ, երեկոն գիրք կարդալով անցկացնելը, մի քանի ժամ նամակներին չպատասխանելը կամ ընկերոջ հետ ճաշելը և կարևոր թեմաներից զրուցելը: Սրանք թեթևամիտ բաներ չեն:

Մի խոսքով՝ ինքնախնամքը բոլորի համար նույնը չէ: Ինքներդ ձեզ հարցրեք՝ ինչի կարիք ունեք, և լսեք ձեզ:

Նյութի աղբյուրը՝ http://www.mindful.org

[Անտեսանելի] ճնշումներ կանանց վրա

Մարդկային հասարակությունները հակված են հայրիշխանության տարբեր աստիճանի դրսևորումների, որոնցում տղամարդիկ գլխավոր դերում են: Ի սկզբանե տղամարդիկ ֆիզիկապես ավելի ուժեղ լինելու շնորհիվ ենթարկեցրել են կանանց, իսկ վերջիններս հղիության, երեխաների մասին հոգ տանելու խնդիրներից ելնելով հաճախ զրկվել են ուժից, իշխանությունից: Ներկայիս հասարակություններում բավական առաջընթաց է նկատվում, սակայն հայրիշխանությունը դեռևս պահպանում է իր հին գաղափարախոսությունն ու իրեն վերապահված շահերը:

Դրա դրսևորման վառ օրինակներից է երեխաների սոցիալիզացիայի գործընթացը, որը տղամարդկանց պատկերում է որպես հաց վաստակողների ու որոշում կայացնողների, իսկ կանանց՝ մայրերի ու տնային տնտեսուհիների: Տղաներին խրախուսում են ուժեղ ու համարձակ լինել, մինչդեռ աղջիկներից ակնկալում են պասիվություն ու գեղեցիկ տեսք՝ հեքիաթների հերոսուհիների, տիկնիկների օրինակներով:

Ամուսնություն

Վաղ տարիքից աղջիկների մոտ խոսում են ամուսնության առաքինությունից, որն իր հերթին նպաստում է ավանդական գենդերային դերերի պահպանմանը: Որոշակի տարիքից հետո չամուսնացած տղամարդը համարվում է անկախ կամ խելացի անհատ, մինչդեռ չամուսնացած կնոջը համարում են անհույս, խղճալու արժանի կերպար: Ամուսնանալու ցանկություն չունեցող կնոջն անընդհատ ստիպում են կասկածել իր որոշման մեջ.

  • «Երբեք մի ասա երբեք»
  • «Ուղղակի պիտի ճիշտ մարդու հանդիպես»
  • «Մի շատ լավ տղա կա, արի ծանոթացնենք»

Ամուսնության «շուկայում» կանայք ցածր որակի, թառամող ապրանք են համարվում: «Առնելու» համար պիտանի լինելու նախապայմանը սեքսիստական ակնկալիքներին համապատասխանելն է՝ գեղեցիկ տեսք ունենալ, մեյքափ անել, բարձրակրունկներ հագնել, որոնք կանանց ճնշման տեսանելի սիմվոլներն են: Երբ կնոջը խրախուսում են ամուսնանալ ավելի մեծ, ավելի կիրթ ու ավելի շատ կապեր ունեցող տղամարդու հետ, դրանով իսկ նրա ամուսնական կյանքը սկսվում է կրկնակի ենթակա դիրքից, որն, անշուշտ, ձեռնտու է տղամարդուն:

Հարսանեկան արարողությունն ինքնին սեքսիստական է: Հարսը կրում է իր առաքինությունն ու կուսությունը խորհրրդանշող սպիտակ զգեստ, ու բոլորն անվերջ նշում են, թե ինչ նիհար ու գեղեցիկ է նա: Հայրն ուղեկցում է աղջկան՝ նրան ունեցվածքի պես մեկ այլ տղամարդու «հանձնելու»: Արարողակարգը վարողը, որ սովորաբար նույնպես տղամարդ է լինում, ամուսնուն թույլտվություն է տալիս կնոջը համբուրելու, կարծես թե դա նրա լիազորությունների սահմաններում է, իսկ կինը ձայնի իրավունք չունի: Տղամարդը «տեր է», իսկ կինը՝ «հնազանդ»: Կենաց ասողները տղամարդիկ են, իսկ կանայք լուռ նստում են: Կինը վերցնում է ամուսնու ազգանունը, որը փոխանցվում է նաև իրենց ժառանգներին: Ու չնայած այս ամենին՝ ասում են, որ ամուսնության օրը «նրա օրն է»:

Ինչու՞ պիտի պետությունը, եկեղեցու հետ ձեռ ձեռքի տված, որևէ դեր ունենա իրար սիրող և միասին ապրել ցանկացող զույգերի կյանքում՝ պարտադրելով իր կանոնները, ընդունված նորմերը, որոնք էլ ավելի են ամրապնդում հայրիշխանական համակարգի դիրքերը և խտրականության ենթարկում այլ կենսակերպ նախընտրող մարդկանց, օրինակ, մենակ ապրել ցանկացողներին, բաց հարաբերություններ վարողներին կամ ամուսնանալու հնարավորություն չունեցողներին:

Երբ զույգը բաժանվում է, մարդիկ սովորաբար հարցնում են, թե ինչը այն չէր ամուսնության մեջ՝ երբևիցէ չմտածելով, որ գուցե հենց ամուսնությունն ինքնին այն չէր, լավ գաղափար չէր: Ճշմարտությունն այն է, որ շատ մարդիկ ամուսնանում են մենակ չմնալու համար՝ ենթարկվելով հասարակության սոցիալ-հոգեբանական ճնշումներին: Ամուսնությունը դառնում է մենակությունից խուսափելու կարճաժամկետ լուծում, իսկ երկարաժամկետ կտրվածքով այն կարող է հանգեցնել ավելի մեծ մենակության մինչև բաժանվելը:

Երեխաներ

Վերջերս եղե՞լ եք կինոթատրոնում: Բոլոր սիրավեպերը կարծես նույն ավանդական գծով են զարգանում.սկզբում հայտնվում է սերը, հետո՝ ամուսնությունը, հետո՝ երեխաները: Ի՜նչ երջանիկ են զույգերն իրենց գեղեցիկ տներում, երեխա ունենալուց հետո կինն անմիջապես վերականգնում է իր հրաշալի տեսքը, ոչ մի ֆինանսական սթրես և կատարյալ երեխաներ: Ցավոք, ընտանիք ունենալու և երեխաներ մեծացնելու իրականությանը սա չի համապատասխանում: Մեդիայի հաղորդագրությունը հստակ է՝ ԲՈԼՈՐԸ սիրահարվում են, ամուսնանում, ընտանիք կազմում:

Նման ճնշումներից խուսափելու լավագույն ձևը, թերևս, հասկանալն է, թե դու կյանքի ինչ ճանապարհ ես ընտրել և ինչու: Եթե որոշել ես երեխա չունենալ, պիտի լիովին գիտակցես դրա պատճառները: Եթե այնպիսի իրավիճակում ես հայտնվել, որ երեխա չունենալու համար ճնշումների ես ենթարկվում, ինքդ որոշիր ինչպես վարվել տվյալ իրավիճակում: Եթե չես ուզում քննարկել քո անձնական կյանքը, այդպես էլ ասա: Իսկ եթե որոշում ես բարձրաձայնել, ապա վստահ տոնով արա դա: Վստահ տոնը չի նշանակում վիավորել կամ քննադատել, այլ պարզապես ասել այն, ինչ զգում ես ու ճիշտ համարում:

Երբ աղջիկը երեխաների հետ լավ լեզու է գտնում, նրան հաճախ ասում են.«Քեզնից շատ լավ մամա դուրս կգա»: Այդ պնդմանը կարելի է արձագանքել այսպես.«Միայն այն պատճառով, որ աղջիկը հոգ է տանում երեխաների հանդեպ, պիտի իր ամբողջ էներգիան նվիրի մայրանալու՞ն՝ սոցիալական նորմերին համապատասխանելու համար»: Դարեր շարունակ, երբ կանայք փորձել են իրենք տնօրինել իրենց կյանքը, նրանց որակել են որպես «ընտանիքի դեմ դուրս եկողներ»: Երբ փորձել են քաղաքականություն մտնել, հասարակությունը դատապարտել է, քանի որ նման աշխատանքի պատճառով երեխաների խնամքը պատշաճ կերպով չի իրականացվի:

Մայրանալը շատ կանանց համար կյանքի գերագույն նպատակ է՝ սերունդը շարունակելու, սեփական մոր կողմից ընդունվելու, հասարակության պահանջներին համապատասխանելու համար՝ դրանով բավարարելով իրեն հայտնի և անհայտ ցանկություններ:

Պետք է հիշել, որ կյանքում ամեն բան չենք կարող հասցնել: Հարկավոր է ընտրություն անել, իսկ երբ ընտրում ես մի ճանապարհ, մեկ ուրիշը դուրս է մղվում: Որքան վստահ լինես սեփական ընտրության մեջ, այնքան քիչ կենթարկվես արտաքին ճնշումների:

Արտաքին տեսք

Կնոջ մարմնի պատկերը, այն է՝ ինչպիսի տեսք, ձև, քաշ պիտի այն ունենա, շարունակ քննարկվում և ներկայացվում է մեդիայում, գովազդներում, նորաձևության մեջ, հայտնի մարդկանց օրինակով: Մեդիայում հայտնի մարդիկ այնպես են պատկերվում, որ տպավորություն է ստեղծվում, թե նրանց հաջողության պատճառն իրենց արտաքին գեղեցիկ տեսքն է, «կատարյալ» մարմինը: Մարմնի նման պատկերները հանգեցնում են զանազան դիետաների, որ կանայք պահում են նիհարելու համար:

Մենք ապրում ենք այնպիսի հասարակությունում, որտեղ նիհար լինելն ու գեղեցկությունը կապվում են հաջողակ լինելու հետ: Հեռուստաշոուները, ֆիլմերը, ամսագրերը շարունակ պատկերում են նիհարիկ գեղեցկուհիների, որոնք անտեսանելի ձևով ազդում են դեռահասների գիտակցության վրա, ճնշում նրանց: Նիհարելու մոլուցքը դրական է ազդում նիհարելուն օգնող միջոցների արտադրության վրա, որոնք իրենց մարկետինգային արշավներն ուղղում են իրենց ապրանքը վաճառելու վրա՝ խոստանալով նիհարեցնել մարդկանց, օգնել նրանց ստանալ այս կամ այն արտաքին տեսքը:

Եթե կինը/աղջիկը վատ պատկերացում է ձևավորում սեփական մարմնի կառուցվածքի վերաբերյալ, ինքնավստահության պակաս ունի, դա ազդում է բոլոր տեսակի հարաբերությունների վրա, որոնք վստահություն են պահանջում, այդ թվում՝ աշխատավայր: Դա հանգեցնում է սթրեսի, լարվածության:

21-րդ դարում մեդիայում և նորաձևության մեջ որոշակի տեղաշարժ կա՝ մարմնի կառուցվածքների բազմազանությունն ընդունելու ուղղությամբ: Կատարելության մասին պատկերացումները փոխվում են: Սոցիալական մեդիան թույլ է տալիս ծանոթանալ բոլոր տեսակի կազմվածքների և չկենտրոնանալ միայն մոդելների վրա: Նման գաղափարների ջատագովները շեշտը դնում են կնոջ հմտությունների, կարողությունների, նրա ուժեղ կողմերի վրա և ոչ թե արտաքին գրավչության:

Նյութի աղբյուրը՝ http://www.psychologytoday.com

Կանանց կազմակերպություններ. գործունեություն, խնդիրներ, ծրագրեր

Կանանց աջակցող և հավասարություն ու արդարություն խթանող կազմակերպությունները տարիներ շարունակ իրենց առաքելության հիմքում ունեցել են կանանց իրավունքների պաշտպանությունը: Այդ կազմակերպություններն առաջացել են կարիքից՝ հզորացնելու կանանց, նրանց համար նոր հնարավորություններ ապահովելու, նպաստելու ֆեմինիստական շարժմանը: Գաղտնիք չէ, որ կանանց համար հնարավորությունները հաճախ գալիս են այլ կանանցից՝ հատկապես տղամարդկանց կողմից գերակշռող ոլորտներում: Ռոքսան Գեյն իր «Վատ ֆեմինիստ» գրքում գրում է. «Ես կշարունակեմ գրել այս խաչմերուկների մասին որպես գրող և ուսուցիչ, որպես սևամորթ կին, որպես վատ ֆեմինիստ, մինչև որ զգամ, որ իմ ուզածն անհնարին չէ: Այլևս չեմ ուզում հավատալ, թե այս խնդիրները չափազանց բարդ են մեզ զհամար, որ կարողանանք հասկանալ դրանք»:

Լորեն Գրեհեմը 2016թ.-ի իր «Խոսելով հնարավորինս արագ» գրքում ասում է, որ խնդիրը ամեն ինչ առաջ տանելն է: «Կարծում եմ՝ ասելիքս է, որ շարունակենք միմյանց բարձրացնել: Իզուր չէ, որ իմ կյանքում ունեցած ամենամեծ հնարավորություններից երկուսը ինձ տվել են իշխանության դիրքերում գտնվող հաջողակ կանայք: Եթե ես երբևէ նման պաշտոնում հայտնվեմ, և դուք ինձ հարցնեք ՝ ո՞վ, ամեն ինչ կանեմ, որ ասեմ ՝ «դու էլ »:

Այսպիսով՝ կանանց կազմակերպությունները լավագույն տարբերակն են կանանց իրավունքների պաշտպանությունը, նրանց հզորացումը և նոր հնարավորություններով ապահովումը կազմակերպելու համար: Դրանք առաջացան որպես տրամաբանական շարունակություն կանանց շարժումների: Նման առաջին կազմակերպություններից մեկը Կանանց ազգային կազմակերպությունն (National Women’s Organization) էր, որն աշխատում էր խտրականության և գենդերային անհավասարության դեմ օրինագծերի մշակման ուղղությամբ:

Ներկայումս կին առաջնորդներն իրենց կազմակերպությունների միջոցով նշանակալի նպաստ ունեն հասարակական ոլորտի զարգացման գործում: Նրանց շնորհիվ բարձրաձայնվում և լուծում են գտնում այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են, օրինակ, կրթության ու առողջապահության հասանելիությունը, որ տասնամյակներ շարունակ խնդիր են հանդիսացել մի շարք խմբերի համար: Նրանց նորարար գաղափարների ու դրսևորած մեծ ջանքերի շնորհիվ տեղի են ունենում արմատական փոփոխություններ.այս կանայք իրենց ոլորտի խաղիի կանոնները թելադրողներն են:

Կանանց կազմակերպությունները կազմավորվում են ռեսուրսները մոբիլիզացնելու, իրենց համայնքները փոխել ցանկացող կանանց աջակցելու, ֆեմինիստական սկզբունքներին հավատարիմ մնալով՝ կանանց ու աղջիկներին նոր հնարավորություններ ընձեռելու, համագործակցության ցանցեր ստեղծելու, կանանց իրավունքների հարցում առաջխաղացումներ գրանցելու նպատակով:

Կանանց պրոֆեսինալ կազմակերպությունների առկայությունը երաշխիք է երկարատև աջակցության, կապերի, համագործակցության ու աճի:

Նման կազմակերպությունները մի շարք օգտակար կողմեր ունեն.

  • Կապ հաստատել – հնարավորություն հանդիպելու համախոհ անհատների, որոնց շրջանում կարելի է գտնել նոր մենթոր, գործընկեր կամ աշխատող:
  • Սովորել – պարբերաբար թարմացումներ ստանալ այն մասին, թե ինչ է կատարվում քո համայնքում, երկրում կամ տարածաշրջանում:
  • Բարելավել – զարգացնել նոր հմտություններ (ինչպես, օրինակ՝ առաջնորդության կամ հանրային խոսքի) ՝ ըստ անձնական կամ մասնագիտական նպատակների:
  • Ներդրում անել – ներգրավվելով քո համայնքի սոցիալական շարժմանը և փոփոխությւոններիի գործընթացին՝ հնարավորություն ես ստանում քո հմտություններով քո ներդրումն ունենալու դրանցում:
  • Աճել – տալու և ստանալու գործընթացների արդյունքում անհատական ու պրոֆեսիոնալ աճ գրանցելու հնարավորություն:
  • Ապահով տարածք ունենալ – կանանց կազմակերպությունները նպաստում են կանանց խոցելի խմբերի համար ապահով տարածքների ստեղծմանը, որտեղ հնարավոր է ազատորեն բարձրաձայնել նրանց հուզող հարցերը:

Կանանց կազմակերպություններն առաջնորդվում են մարդու և կանանց իրավունքների ոլորտում ընդունված հիմնական սկզբունքներով ու արժեքներով, որոնց առավել մանրամասն կարող եք ծանոթանալ այստեղ:

Դրանց թվում են.

  • Բազմազանություն – խրախուսվում է հարգանքը բազմազանության հանդեպ, տարբեր խմբերի կանանց և աղջիկների հիմնախնդիրների բարձրաձայում՝ պատանի և երիտասարդ աղջիկների, ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ով ապրող կանանց, ազգային փոքրամասնության ներկայացուցիչների, աղաքտության մեջ ապրող կանանց և այլն:
  • Հարմարվողականություն – պատրաստակամություն իրականացնելու համարձակ, նորարարական ռազմավարություններ, պատասխանատվություն փոփոխվող հանգամանքների հանդեպ, ինչպես նաև՝ կիսելու ճնշող կառույցներն ու համակարգերը վերափոխելու աշխատանքներից բխող ռիսկերը:
  • Համագործակցություն – հանձնառություն պատասխանատու լինելու, գնահատելու և հաղորդելու դրամաշնորհների արդյունքների մասին, գործընկերների հետ կիսելու նոր գիտելիքներն ու հմտությունները, որոնք ձեռք են բերվում սոցիալական արդարություն հաստատելուն ուղղված ֆիլանթրոպիա իրականացնելիս:
  • Կայունություն – կանանց կազմակերպությունները հետամուտ են իրական, տևական բարելավումներ կատարելու մարդկանց կյանքում `ոգեշնչելով ուրիշներին միանալ այս գործին և դրան նպաստել ֆինանսապես:

Կանանց կազմակերպությունները հեղափոխեցին բարեգործության/ֆիլանթրոպիայի մասին գոյություն ունեցող պատկերացումները՝ շեշտը դնելով դոնոր-շահառու հորիզոնական հարաբերությունների մոդելի վրա, որում կողմերը հավասար պարտականություններ ու դեր ունեն սոցիալական փոփոխության ուղղված ծրագրեր իրականացնելիս:

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիայի մասին առավել մանրամասն կարող եք ծանոթանալ մեր նախորդ հոդվածներում.

Կնատյացություն.պատճառներ, դրսևորումներ, հոգեբանություն

Կնատյացությունը սահմանվում է որպես «կանանց նկատմամբ արհամարհանքի կամ կանխակալ կարծիքի դրսևորում»: Այս երևույթը գնալով ավելի է տարածվում և հաճախ դրսևորվում կանացիությունը մարգինալացնելու, կանանց նվաստացնելու, օբյեկտիվացնելու, նրանց բռնության ենթարկելու և այլ գարշելի ձևերով: Կնատյացության պատճառների վերաբերյալ շատ կարծիքներ ու համոզմունքներ կան, այդ թեման բազմաթիվ ուսումնասիրությունների առանցքում է եղել:

Փորձենք հասկանալ, թե որտեղից է ծագում այս վտանգավոր մտածելակերպը:

Որտեղի՞ց է ծագում կնատյացությունը

Կնատյացության դրդապատճառների վերաբերյալ տարբեր կարծիքներ կան: Psychology Today-ի մի հոդվածում ասվում է, որ կնատյացների նպատակը կանանց վերահսկելն է, նրանց հնարավորությունները ճնշելը, նրանց «գլուխները լվալը» ու ներկայացնելը, թե որ պահվածքն է ընդունելի նրանց համար: Շատ կնատյացներ չեն վարանում սպառնալիքների ու բռնության դիմել՝ վերոնշյալ նպատակին հասնելու համար:

Վերջերս արված մի ուսումնասիրություն ցույց է տալիս, որ կանանց 87% -ը իրենց կյանքի ինչ-որ պահի ենթարկվել է սեռական ոտնձգության: Սա դաժան իրականություն է, բայց համարձակ կանայք, ովքեր բարձրաձայնում են խնդիրները, փոխում են հասարակությունը:

Կնատյացության շատ տարբեր աղբյուրներ կան: Հաճախ կնատյաց պահվածք սովորում են երիտասարդ տարիքում: Կանանց հանդեպ վերաբերմունքները հաճախ ձևավորվում են մեդիայում նրանց պատկերելու ձևից: Շատ հաճախ ժողովրդական մշակույթի մեջ կանայք պատկերվում են որպես տղամարդկանցից ավելի թույլ էակներ, որոնք պաշտպանության կարիք ունեն: Զվարճանքի համար նախատեսված մեդիայում կանայք նաև սեռականացվում են: Երիտասարդ տղաներն ու աղջիկները, ովքեր տեսնում են հեռուստատեսությամբ կամ վիդեո խաղերում պատկերված կանանց, ձևավորում են որոշակի կողմնակալ պատկերացում:

Անցյալում գենդերային նորմերը շատ ավելի տարածված էին, քան հիմա: Տղամարդու պարտականությունը հաց վաստակելն էր, իսկ կնոջ դերը տնային տնտեսությամբ զբաղվելն էր: Սա հնացած մտածելակերպ է, և շատերն արդեն առաջ են շարժվել նման սահմանափակ տեսլականից: Սակայն դեռևս կան մարդիկ, ովքեր գտնում են, որ տղամարդիկ կանանցից բարձ են, և հավատում են, որ ֆեմինիստական շարժումները վնաս են պատճառել հասարակությանը: Նման տեսակետները մարդկանց քառակուսու մեջ են դնում և սահմանափակում նրանց կարողությունները: Բարեբախտաբար, հասարակության մեջ շատերը հասկանում են, որ մարդիկ ընդունակ են մեծ գործերի՝ անկախ իրենց գենդերային ինքնության:

Կնատյացությունը կարող է լինել նաև հորից որդուն փոխանցված պահվածք: Մարդիկ կարող են կնատյացության հանգել նաև անցյալում կանանց հետ ունեցած իրենց վատ փորձառության պատճառով: Որն էլ որ լինի կնատյացության պատճառը կամ աղբյուրը, միևնույն է, այն անընդունելի է:

Առավել հաճախ կնատյացները թիրախավորում են այն կանանց, ովքեր չեն հետևում կնոջ համար ընդունելի վարքագծի կանոններին՝ անկեղծորեն հայտնում են իրենց կարծիքը, ձգտում են կարիերայի աճի, չեն ցանկանում երեխա ունենալ և այլն:

Կնատյաց անձնավորության նշաններ

Հաշվի առնելով, թե որքան աչքի ընկնող է նման պահվածքը, կարելի է կարծել, թե կնատյացին գտնելը հեշտ է: Այնուամենայնիվ, կնատյացությունը հայտնաբերելը միշտ չէ, որ դյուրին է: Սակայն կան մի շարք նշաններ:

Հատկանշական հմայք… սկզբում

Ի հեճուկս ընդունված համոզմունքի՝ կնատյացը հաճախ նախնական շփման ընթացքում հմայք է դրսևորում: Նա կարող է սիրախաղ անել կնոջ հետ, նրան հաճոյախոսություններ անել: Այնուամենայնիվ, ի վերջո ցույց կտա իր դեմքը: Սիրախաղը կվերածվի հեռավորություն պահպանելու ազդակի, հաճոյախոսությունները կդառնան վիրավորանք, և խարիզման կարհամարհվի: Ոչ բոլոր հմայիչ արական սեռի ներկայացուցիչներն են կնատյաց: Այնուամենայնիվ, շատ կնատյաց տղամարդիկ սկզբում խարիզմատիկ են:

Կանանց սիրելու/աջակցելու հայտարարություններ

Նարցիստական անձնավորությունների պես կնատյացները հաճախ փորձում են թաքցնել իրենց իրական էությունը, առնվազն սկզբում: Երբեմն դա դրսևորվում է հմայքի կամ խարիզմայի տեսքով, երբեմն՝ կանանց աջակցելու վերաբերյալ կոչերով: Կնատյացը կարող է իրեն ֆեմինիստի պես պահել, հաճախ քննարկել, թե որքան հզոր են կանայք, անգամ ավելի հեռոխն հասնել և ասել, թե կանայք տղմարդկանցից ավելի լավն են:

Նման դեպքերում այս մարդիկ թույլ են տալիս իրենց թերությունների գերագնահատման դասական սխալը: Ճիշտ է՝ շատ տղամարդիկ իսկապես սիրում ու հարգում են կանանց, սակայն չափից դուրս «կնամետ» հայտարարությունները նրանց հակառակ հավատալիքների նշան են:

Տրամադրության տատանումներ

Կնատյաց անձը սկզբում չի բացահայտում իր իրական գույները: Սկզբում կարող է հիացմունք դրսևորել կանանց հանդեպ, սակայն դա աստիճանաբար անհետանում է: Դրա առաջին նշաններից մեկը տրամադրության տատանումներն են: Կնատյացը կարող է մի պահ հոգատար ու զգայուն լինել, իսկ հաջորդ պահին՝ սառն ու անտարբեր: Տրամադրության տատանումների պատճառ կարող է հանդիսանալ, օրինակ, մտավոր հիվանդությունը: Այնուամենայնիվ, կանանց հանդեպ արագ ու կտրուկ պահվածքի ու զգացմունքների փոփոխությունը կնատյացության հուշող նշան կարող է լինել:

Ծայրահեղ տեսակետներ ու գենդերային սպասելիքներ

Շատ կնատյացներ համառ տեսակետներ ունեն գենդերի ու կանանց պահվածքի վերաբերյալ: Դրանցում կանայք ենթակա դերում են: Շատ կնատյացներ գտնում են, որ տղամարդիկ ագրեսիվ ու դոմինանտ պիտի լինեն, իսկ կանայք՝ թույլ, հնազանդ ու ենթարկվող: Կնատյացները բարկանում են, երբ կանայք չեն արդարացնում իրենց սպասելիքները կամ ընդունված գենդերային նորմերից դուրս են գործում: Կնատյաց անձնավորությունները կարող են նույնիսկ բռնության դիմել այն կանանց հանդեպ, ովքեր իրենց չեն պահում այնպես, ինչպես իրենք են ցանկանում:

Արհամարհանք ժամանակի ու կանանց արժեքի հանդեպ

Քանի որ կնատյացները կանանց տղամարդկանցից ցածր են համարում, հետևաբար նրանց կարծիքով կանանց ժամանակը նույնքան կարևոր, կրիտիկական կամ արժեքավոր չէ, որքան տղամարդկանց ժամանակը: Ուստի, կնատյացը կարող է հաճախակի անճշտապահություն ցուցաբերել կանանց հետ հանդիպումների կամ հավաքների ժամանակ: Իսկ տղամարդկանց հետ հանդիպումներին ճիշտ ժամանակին կհայտնվի:

Ավելին՝ եթե կանայք փորձեն քննադատել նրա անճշտապահությունը, կնատյացը կարհամարհի դա, ափսոսանք կձևացնի կամ էլ հարձակում կգործի: Նորմալ է, որ մարդիկ որոշակի պատճառներով ուշանան հանդիպումներից, սակայն եթե նման վարքագիծը կրկնվում է, երբ կանայք են ներգրավված, կարող է կնատյացության նշան լինել:

Ծայրահեղ մրցակցություն և տղամարդկանց նկատմամբ արտոնյալ վերաբերմունք

Կնատյացներն ի բնե էգոսիտ են: Կանանց հանդեպ իրենց արհամարհանքի պատճառով նրանք կարող են չափազանց մրցունակ լինել և տղամարդկանց ցույց տալ որոշակի հարգանք, որը չի գործի կանանց հանդեպ: Օրինակ, կնատյաց անձինք չեն սիրում, երբ կանայք ինչ-ինչ հարցերում հաղթում են իրենց, ավելի լավ են իրենց դրսևորում: Նրանց մոտ մոլուցք է ձևավորվում հաղթելու հենց կանանց և ոչ թե նույն մրցապայքարի մեջ գտնվող տղամարդկանց:

Շնորհիվ կանանց հանդեպ հարգանքի բացակայության՝ կնատյացները տարբերակված, խտրական վերաբերմունք ունեն կանանց հանդեպ: Ղեկավար պաշտոն ունեցող կնատյացը կարող է տղամարդկանց արտոնյալ վերաբերմունքի արժանացնել, պաշտոնը բարձրացնել, իսկ նույն գործն արած կնոջ աշխատանքը բացարձակապես արհամարհել:

Կնատյացությունն անընդունելի է

Կնատյացությունը մութ ու նենգ ուժ է: Բացահայտ կերպով կանանց ատող անձն իսկապես խանգարված անհատ է: Կնատյացության առաջացման կամ պատճառների վերաբերյալ շատ տեսակետներ կան, սակայն, ամեն դեպքում կնատյացի հետ բախվող կանայք տհաճ փորձառություն են ձեռք բերում: Կնատյացությունն իրական խնդիր է: Կանայք արժանի են հարգալից, արժանապատիվ և հավասար վերաբերմունքի: Թեև այդ երևույթին բախվելը շատ ծանր կարող է լինել, սակայն պետք է հիշել, որ դու մենակ չես, որ կան բազմաթիվ խիզախ մարդիկ, ովքեր պատրաստ են օգնել քեզ:

Նյութի աղբյուրը՝ betterhelp.com

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիայի մի քանի հիմնարար սկզբունքներ

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիայի վերաաբերյալ նախորդ երկու հոդվածներում (հոդված 1 և հոդված 2) ներկայացրել ենք դրա ծագումը, գաղափարները, սկզբունքները: Այս հոդվածում ընդգրկել ենք ևս մի քանի հիմնարար սկզբունքներ, որոնք բխում են ֆեմինիստական շարժման գաղափարախոսությունից:

Մարմնի քաղաքականություն

Կանանց սեռականությունը և վերարտադրողական առողջությունն ու ընտրության հնարավորությունը նշանակալի դեր ունեն հայրիշխանական համակարգի ապամոնտաժման մեջ, հետևաբար՝ ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան գնահատում է մարմնական անհատականությունը, ինքնավարությունն ու ամբողջականությունը, որոնց վրա կառուցվում են քաղաքական դիսկուրսներ: Այն առաջնահերթություն է տալիս կանանց ու աղջիկների ցանկություններին:

Ֆեմինիստական համերաշխության շնորհիվ ձևավորվեց #Metoo շարժումը, որին մասնակցեցին հազարավոր կանայք ու աղջիկներ: Հարավային Աֆրիկայում վերջերս #Totalshutdown հեշթեգը նաև համերաշխություն է ստեղծել աֆրիկացի կանանց շրջանում՝ ընդդեմ նրանց նկատմամբ սեռական, ֆիզիկական, հոգեբանական և տնտեսական բռնությունների:

Բարձրացնելով ձայները, բարելավելով ինքնախնամքն ու բարեկեցությունը

Ֆեմինիստական ​​ֆիլանթրոպիան գիտակցում է ձայնի ուժը: Այն նվիրված է աջակցելու և ստեղծելու այնպիսի տարածքներ, որտեղ կանանց ձայնը ձևավորում է դիսկուրս, քաղաքականություն և փոխում է ընկալումներ: Բազմաթիվ երկրներում շատ քիչ կանայք են քաջությամբ դիմակայում ճնշմանը, խոսում ուրիշների անունից, ինչպես որ կանանց իրավապաշտպանները, որոնք աշխատում են շատ ծանր իրավիճակներում: Mama Cash- ը կանանց հիմնադրամի օրինակ է, որը կանանց, աղջիկներին օգնում է պատմել իրենց պատմությունները և ազդել այն համայնքների վրա, որտեղ նրանք ապրում և աշխատում են: Այս աջակցությունը շատ ձևեր է ընդունում՝ ներառյալ ելույթներ խորհրդարաններում և լրատվամիջոցների օգտագործում օրակարգեր սահմանելու և նորմերը փոխելու համար: Նման աշխատանքը կարող է ռիսկային լինել և վտանգի տակ դնել կանանց և նրանց հարազատ մարդկանց կյանքը: Վերջին տարիներին ֆեմինիստական ​​ֆիլանթրոպիան շեշտը դնում է ֆեմինիստական ​​ակտիվության առաջնագծում կանանց բարեկեցության վրա: Այդպիսի օրինակ է «Արագ արձագանքման հիմնադրամ»-ն Աֆրիկայում, որն առաջնորդում է աֆրիկացի կանանց իրավունքների պաշտպանների պլատֆորմը ՝ «Ֆեմինիստական ​​հանրապետություն» -ը:

Այս ամբողջ աշխատանքում կարևոր է գիտակցել, որ գենդերային հավասարությունը դանդաղ ընթացող աշխատանքային գործընթաց է: Ֆեմինիստ ֆիլանթրոպները հասկանում են, թե որքան ծանր է արատավոր համակարգերի և կառույցների ապամոնտաժումը: Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան առավել, քան որևէ այլ տեսակի ֆիլանթրոպիա, համբերության կարիք ունի:

Ֆեմինիստ ֆիլանթրոպները չեն շտապեցնում իրենց ընտրողներին և արդյունք պահանջում վեց կամ տաս ամիս հետո: Նրանք համբերատար են, քանի որ ինչպես շարժումն է թելադրում, հասկանում են, թե ինչ է նշանակում խրամատներում գտնվելը:

Գենդերային կուրությունը ուժեղացնում է ստատուս-քվոն

Այսպիսով, ինչու՞ ֆեմինիստական նախաձեռնություններն ավելի շատ աջակցություն չեն ստանում: Ոչ ֆեմինիստ ֆինանսավորողները հաճախ պնդում են, որ չեն ցանկանում տարբերություն դնել՝ «առանձնացնելով» կանանց, բայց դա պարզապես մեծացնում է ուժի կողմնակալությունը: Երբ մենք արտոնություններ ունենք, այն, ինչը թվում է, թե չեզոք է, իրականում այդպես չէ: Ֆիլանթրոպիան պետք է վերացնի «գենդերային կույր» քաղաքականությունը: Հարկավոր է սկսել «տարբերություն» դնել, հասնել իշխանության բաժանման: Եվ գենդերային փորձ ունեցող մարդիկ պետք է լինեն ղեկավար պաշտոններում:

2019թ. օգոստոսին Մեխիկոյում մի խումբ ֆեմինիստ ակտիվիստներ հանդիպեցին ռազմավարություն սահմանելու 1995-ին Չինաստանում անցկացվող ՄԱԿ-ի Կանանց Համաշխարհային համաժողովի շրջանակներում, որի արդյունքում ձևավորվել էր Պեկինի գործողությունների պլատֆորմը: Նրանց ասելիքը հետևյալն էր. Պեկին +25-ը նշելիս մենք պետք է նշենք և հաստատենք այն ձեռքբերումները, որոնք ունեցել ենք… կանանց իրավունքների առաջխաղացման հարցում. զսպել մեր զայրույթը մեր համայնքների և էկոլոգիաների առջև ծառացած ճգնաժամերի հանդեպ. հիմնվել կանանց մոբիլիզացման և բարեփոխիչ գործողությունների վրա և հավաքական գործողություններ ձեռնարկել`համերաշխություն ստեղծելու այլ շարժումների միջև՝ պահանջելով պետությունների և մասնավոր հատվածի պատասխանատվության դրսևորում:

Ինչու՞ ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիա

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան, որի սկզբունքների մասին ներկայացրել ենք նախորդ հոդվածում, առաջ եկավ ի պատասխան կանանց՝ տասնամյակներ շարունակ անտեսված խնդիրների լուծման, համակարգային ճնշման ու կանանց մարգինալացման, հետադեմ իրականության հաղթահարման:

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան, առավել քան որևէ այլ տեսակի ֆիլանթրոպիա, զգուշանում է ուժի շահագործման դինամիկայի վերարտադրումից:

Մինչև 21-րդ դարի սկիզբ ավելի շատ անհատներ ու համայնքներ սկսեցին առաջնահերություն տալ կանանց ու աղջիկների խնդիրներին: Այսօր որոշ կառավարություններ ֆեմինիստական մոտեցումներ են ընդգրկում իրենց միջազգային զարգացման օրակարգերում, այդ թվում՝ Շվեդիա, Կանադա, Ֆրանսիա և Ուելս: Սա գիտակցումն է այն բանի, որ ավելի շատ ռեսուրսներ են պետք կանանց ձայնը լսելի դարձնելու, նրանց մասնակցությունը, կրթությունն ու զարգացումն ապահովելու համար:

Ի՞նչ է ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան ավելին է, քան պարզապես կանանց հիմնախնդիրների հովանավորումը: Ըստ Կանանց կենտրոնամերիկյան հիմնադրամի՝ ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան ո՛չ բարեգործություն է, ո՛չ էլ իշխանության դրսևորում: Այն համերաշխության և փոխադարձ հզորացման ակտ է, որում կանանց խնդիրների լուծումները դիտվում են որպես փոխադարձ պատասխանատվություն:

Ինչպես ասում է Կանանց համաշխարհային հիմնադրամի հիմնադիր Անն Մուրրեյը՝ ֆինանսավորող և ստացող մարդկանց համակարգերը, կառուցվածքները, վերաբերմունքներն ու պահվածքները փոխում է «ինչպես»-ը, ոչ թե «ինչքան»-ը: Այսինքն՝ կարևորը ֆինանսական աջակցության չափը չէ, այլ դրա իրագործման ձևը:

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան քաղաքական ակտ է: Դրա նպատակն է փոխել իշխանության, առավելությունների ու ռեսուրսների գաղափարները: Այն աջակցում է այնպիսի ակտիվիստների ու խմբերի, որոնք ունեն փոփոխություններ կատարելու համար անհրաժեշտ գիտելիքներ, ուժ և ռեսուրսներ, իսկ գումարը պարզապես լրացնող դեր ունի: Ֆեմինիստ ֆիլանթրոպ ակտիվիստների ու գիտնականների փաստարկն այն է, որ երբ կանանց ինքնակազմակերպված խմբերն անմիջապես իրենց ձեռքն են վերցնում գումարը, դառնում են ավելի պատրաստ մարտահրավեր նետելու իրենց ճնշող ու մարգինալացնող օրենքներին ու սովորույթներին: Ասվածի վառ օրինակ է ֆեմինիստական շարժումն Իռլանդիայում, որը պայքարում էր հղիության արհեստական ընդհատման առավել առաջադեմ օրենքների համար:

Իշխանության վերլուծություն

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան հաղորդվում է իշխանության վերլուծության միջոցով: Կանանց ունեցած իշխանությունը բարձրացնում է նրանց գործունեությունը, ավելի լսելի դրաձնում նրանց ձայնը: Իսկ դեպի նրանց ուղղված իշխանությունը զենք է՝ ընդդեմ այն համակարգերի, որոնք ճնշում և մարգինալացնում են կանանց և նրանց համայնքները: Իրար հետ ունեցած իշխանությունը նպաստում է շարժումներ ստեղծելուն և սոցիալական կամ գենդերային արդարության, հավասարության համար պայքարելուն: Իշխանության այս բոլոր տեսակները ներգրավված են ֆիլանթրոպիայի հիերարխիկ ձևերի ապամոնտաժման գործընթացում, որոնք հիմնված են այն ինստիտուտների վրա, որոնք նպատակ ունեն վերահսկելու ռեսուրսները և համայնքները դիտարկելու որպես «օգնություն»: Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան, առավել քան որևէ այլ տեսակի ֆիլանթրոպիա, զգուշանում է ուժի շահագործման դինամիկան կրկնելուց:

Կանանց հիմնադրամները հաճախ առաջին աղբյուրն են ֆինանսավորելու այն խմբերին, որոնք դուրս են մնում հիմնական բարեգործական ծրագրերից:

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան երկու ուղղությամբ է սկզբունքների փոփոխություն բերում.որտեղից են գալիս ռեսուրսները և ուր են դրանք գնում: Սա ոչ թե գծային, այլ շրջանաձև մոդել է, որը գիտակցում է ֆինանսավորող-ստացող կողմերի հավասար կարևորությունը, նրանց հավասար իշխանություն տալը՝ կանանց իավունքների, գենդերային և սոցիալական արդարության հարցերում հաջողության հասնելու համար:

Կարելի է ասել, որ ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան շարժվում է ֆեմինիստական հիմնարար սկզբունքներով.

Գերիշխող տնտեսական համակարգերը փոխելու համար ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան գործում է ընդդեմ հանրային ունեցվածքի ու բնական ռեսուրսների շահագործման: Նման շահագործումը վատ է անդրադառնում էկոհամակարգի ու կլիմայի վրա, որից էլ ավելի շատ տուժում են կանայք ու երեխաները: Այդ պատճառով ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան խթանում է կանանց մասնակցությունը որոշումների կայացման և բնական ռեսուրսների վերահսկման գործընթացներում:

Ֆեմինիստական ֆիլանթրոպիան հասկանում է ձայնի ուժը: Այն ձգտում է աջակցել և ստեղծել այնպիսի տարածքներ, որտեղ կանանց ձայնը ձևավորում է դիսկուրս, քաղաքականություն և ընկալումներ:

Շարունակելի…

Երեխաների անվտանգությունն օնլայն հարթակում.խորհուրդներ ծնողներին

Կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ երեխաները ավելի շատ ժամանակ են անցկացնում ինտերնետում, ինչը ենթադրում է սեռական բռնության և շահագործման ռիսկ: “Безопасный дом” (Անվտանգ տուն) ռուսական հիմնադրամի մասնագետներն առանձնացրել են խորհուրդներ ծնողներին, որոնք կօգնեն երեխաներին անվտանգ պահել օնլայն հարթակում: Ստորև ներկայացնում ենք դրանք:

1.ՏԵՂԵԿԱՑՐԵՔ ԱՌԱՆՑ ՎԱԽԵՑՆԵԼՈՒ

Երեխաների հետ քննարկեք այն ռիսկերը, որոնք առկա են ինտերնետից օգտվելիս՝ անկախ նրանց տարիքից:

Բացատրեք նրանց, թե որոնք են սեռական բնույթի խնդրանքները, զրույցներն ու գործողությունները, որոնց չպետք է համաձայնություն տան:

Պատմեք նրանց անձնական սահմանների ու դրանց անթույլատրելի խախտումների մասին: Երեխան պիտի իմանա, որ ինքն իրավունք ունի հրաժարվելու անցանկալի, տհաճ, անհասկանալի առաջարկներից ու շփումներց:

Համոզվեք, որ երեխան տեղյակ է, որ ինտերնետում հայտնված նկարներն ու հոլովակները մեկընդմիշտ մնում են այնտեղ:

Ընդհանուր զբաղմունքներ գտեք ու ավելի շատ ժամանակ անցկացրեք միասին՝ ինչպես օնլայն, այնպես էլ օֆլայն: Բաց ու անկեղծ զրույցներ ունեցեք երեխայի հետ:

2.ՎՍՏԱՀՈՒԹՅՈՒՆԸ ՎԵՐԱՀՍԿՈՂՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԿԱՐԵՎՈՐ Է

Ինտերնետի, սոցիալական մեդիայի, խաղերի ու հավելվածների հասանելություն ունեցող սարքերի գաղտնիության առավել խիստ կարգավորումներ դրեք: Բացատրեք, թե ինչու է դա կարևոր:

Օգտվեք ծնողական վերահսկողություն ունեցող հավելվածներից ու մատակարարներից, միասին քննարկեք ու նայեք խաղերն ու այլ հավելվածները, այցելած կայքերի պատմությունները, երեխաների հրապարակումները սոց.կայքերում, այլ հարթակներում, նրանց քննարկումները, ընկերների ցանկը: Արեք դա երեխայի հետ ու նրա համաձայնությամբ:

Հետևեք, թե ինչպես է երեխան օգտվում ինտերնետից: Սարքավորումները բաց սենյակում պահեք, որին հասանելություն կունենաք: Սահմանափակեք զուգարանում ու բաղնիքում դրանցից օգտվելուց:

Հիշեք, որ ոչ միայն երեխան պիտի վստահի ձեզ, այլև դուք իրեն: Չարաշահելով վերահսկողությունը՝ խախտում եք երեխայի սահմաններն ու նրան ավելի խոցելի դարձնում վտանգի առաջ:

3.ՄԻՇՏ ԵՐԵԽԱՅԻ ԿՈՂՄԻՑ ԵՂԵՔ

Երեխաները պիտի վստահ լինեն, որ ցանկացած տարօրինակ, անհասկանալի, վախենալու իրավիճակում իրենք կարող են դիմել ձեզ, որ դուք իրենց կընդունեք, կաջակցեք, կպաշտպանեք, չեք բարկանա ու չեք անտեսի:

Ուշադրություն դարձրեք երեխայի պահվածքի փոփոխությանը՝ կիսատ քուն ու վատ ախորժակ, նյարդային վիճակ ու բարկության պոռթկումներ, անհանգստություն, դեպրեսիա ու վախեր: Եթե նմանատիպ պահվածք եք նկատում, զրուցեք նրա հետ.թող իմանա, որ դա ձեզ անհանգստացնում է, որ դւոք ուզում եք ու կարող եք օգնել, ինչ էլ որ պատահի:

Խնդրեք երեխային հայտնել ձեզ կամ այլ մեծահասակի, ում վստահում է, եթե ինտերնետում նրան սեռական բնույթի խոսակցություններ կամ գործողություններ են պարտադրում: Հասկացրեք նրան, որ ինքը մեղավոր չէ ու դրա համար չի պատժվի:

Եթե երեխան պատմում է ինտերնետում տեղի ունեցած սեռական բնույթի շահագործման մասին, դիմեք իրավապահ մարմինների ու հոգեբանի ծառայության օգնությանը: